นานพอควร ที่เหล่าเพื่อน ๆ สมาชิกชาวเอ้าท์ดอร์ฟิชชิ่ง ได้ห่างหายจากกิจกรรมหลังคัน จoทำให้เกิดอาการคันหลัง เพราะมัวแต่นั่งพิงเก้าอี้ทำงานจนแทบจะไม่มีเวลาเกาให้หายคัน จนเวลาวนมาถึงวันหยุด มันก็สุดจะทนทานไหว ผมรีบกดโทรศัพท์หวังจะหาเพื่อนร่วมทางไปช่วยกันแก้อาการคันเสียที ป๋าต๊อก บางขุนนนท์,นายกุ้งต๊อก หรือ เฮียหมูแห่งบางรักซอยขิง สองท่านที่มีอาการตรงกันกับผม รีบตกปากรับคำไม่ช้าที เช้าวันเสาร์ เจ้าฮอนด้าของป่าต๊อก ก็มาจอดพรืดที่หน้าบ้านผมเอาเมื่อเสียงเพลงชาติสิ้นสุด ผมจัด แกแฟ,ฮอทด็อก,หมูแฮม,ไข่ดาว,ขนมปัง,แยม,ออมสเลทไข่ ทั้งหมดนี้ ไม่มีหรอก หาไม่ทัน มีแต่กาแฟแก้วเดียวให้ป๋าต๊อกแกรองท้องไปก่อนตัวผมเองก็ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเช่นกันเพราะบรรดาแม่ครัวอยู่ระหว่างกำลังลงมือนั่นเอง หลังจากข่วยกันยำเหยื่อและเตรียมอุปกรณ์เคลื่อนมากองรวมไว้หน้าบ้านราคานับ สิบล้านหย่อนไปเก้าล้านสองนิดหน่อย โตโยต้าสีเขียวอื๋อของนายกุ้งต๊อก ก็มาจอดพรืดหลังจากทักทายกันพอควร สัมภาระถูกทะยอยขึ้นกะบะหลัง หมดเรียบร้อยการเดินทางจึงเริ่มขึ้น โดยมีเจ้าหนูโต๊ด บุตรชายคนโตของนายกุ้งต๊อกมาร่วมแจมด้วย (แม่ให้มาคุณหรือเปล่าไม่รู้) เรามุ่งหน้าสู่บ่อตกปลาแห่งหนึ่งเลยกำแพงแสนไปนิดหน่อย ประมาณ 9 โมงเศษพวกเราก็มาถึงหมายตกปลา วันนี้อากาศร้อนพอควร จอดรถเสต็จรีบสร้างราวพิงคันเบ็ด และทะยอยขนของลงนำผ้ามาปูพื้น และกางฟลายชีทกันแดด  ในที่สุดเหยื่อก้อนแรกก็ถูกส่งออกสู่กลางบ่อทันที

<<กลับหน้าเดิม  พลิกอ่านหน้าต่อไป >>