รวมพลคนรักมาสด้าแฟมิเลียครั้งที่ 2
หลังจากพบปะชิมลางกันเป็นเวลาช่วงสั้น
ๆ ไม่เต็มวันนักในช่วงกลางเดือนมีนาคม 2551 ทำให้เราหลายคนเริ่มตระหนักดีว่า
เวลาเพียงเท่านั้นดูมันจะไม่เพียงพอเสียแล้วสำหรับพวกเรา
สามเดือนให้หลังการจัดประชุมพบปะครั้งที่สองจึงกำเนิดเกิดขึ้น ในวันที่ 28-29
มิถุนายน 2551 คราวนี้เราใช้สถานที่ อช.สามหลั่น จ.สระบุรี เป็นที่พบปะชุมนุมกัน
การไปพบปะกันคราวนี้ นับว่าเกิดความเป็นรูปธรรมมากขึ้น
มีสมาชิกไปร่วมพบปะเป็นกลุ่มก้อนมากขึ้น บางท่านติดภาระกิจ ก็ยัง
อุตส่าห์เจียดเวลาที่มีอยู่น้อยนิดวิ่งไปพบปะพี่น้องยังจุดนัดหมายบริเวณปั๊มน้ำมันแถบวังน้อย
เรียกความประทับใจจากเพื่อนร่วมอุดมการณ์อย่างยิ่ง สาย ๆ ของวันพบปะ ณ
บริเวณปั๊มน้ำมันจุดนัดหมาย ที่นั่น คุณ ว. สมาชิกที่เคยแอบไปเซอร์ไพร์สพวกเราเมื่อคราวที่แล้ว
แต่ไม่เจอกัน ยังคงมุ่งมันจะมาเจอให้ได้โดยมาถึงจุดนัดพบเป็นท่านแรก ตามมาด้วย
คุณพงศ์ หรือพ่อน้องปุ๊กกี้พา
ครอบครัวครบครันมาร่วมแจม
ติดกันหนุ่มเต้ ก็ฮ้อรถจากเมืองชลฯเข้าจุดนัดหมาย โดยมีผม ตามเข้าสมทบ ถัดมาไม่นาน
คุณมนต์ คนหนวดงาม ก็พาแฟนสาวและลูกน้อยมาร่วมแจมทั้งที่เพิ่งอยู่ในระยะพักฟื้นจากการผ่าตัดต่อทอลซิล
,น้องจั๊ม จากปทุมธานี ตามมาติด ๆ ปิดท้ายด้วยท่านโชคดี
บรรยากาศเช้าวันนั้นในปั๊มน้ำมัน ดูอบอุ่นจนน้ำมันแทบเดือด การพูดคุยอย่างออกรส
เหมือนสนิทชิดเชื้อกันมาแสนนาน ต้องไปพบกันถึงจะรู้ใจกัน
จนเวลาผ่านไปร่วมห้าโมงเช้า คุณมนต์,คุณจั๊ม,คุณ ว. ก็ขอลากลับอันเนื่องจากยังมีภาระกิจต้องปฏิบัติ
ที่เหลือจึงล้อหมุนสู่ อช.สามหลั่น
ค่อย
ๆคลานตามกันมาด้วยว่าต่างคนต่างไม่คุ้นเคยเส้นทาง จนเที่ยงจึงเข้าจุดหมายปลายทาง
บรรยากาศร่มเย็นร่มรื่นอากาศดีมาก ลานกางเต้นท์เขียวขจีติดริมอ่างเก็บน้ำย่อม ๆ
โอบล้อมด้วยเทือกเขา จอดรถเสร็จต่างคนต่างช่วยกันขนสัมภาระ ลงตั้งแค้มป์กัน
กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าบ่าย ก็เป็นเรื่องของปากท้อง ได้อาหารจากฝีมือคุณแม่ท่านสมพงศ์
หลายคนติดอกติดใจโดยเฉพาะ คุณแม่ท่านนิสัยร่าเริงคุยสนุกเป็นกันเองมาก ๆ ไม่นานนัก
ท่านโชคช่วย ก็หนีบหวานใจน้องมิ ตามมาจาก
ปากช่อง
พร้อมของฝากเป็นน้อยหน่า มาฝากท่านละถุง จากนั้นเราก็ร่วมรับทานอาหารกัน แบบง่าย ๆ
ไข่พะโล้,ขนมจีนแกงเขียวหวานปลาขูด,ต้มจืดหัวกะหล่ำ ตามด้วยน้ำอัดลมหวาน ๆ เย็น ๆ
กันจนท้องตึงดี นั่งอยู่เฉยคงไม่ได้ที หนุ่มเต้คว้าอะไหล่สายไมล์ ขึ้นมาชักชวนพี่ ๆ
ให้ชี้แนะวิธีซ่อมบำรุง ไม่รอช้าพวกเราแห่กันเข้าล้อมรถ ของหนุ่มเต้
ช่วยกันคนละไม้ละมือ จากนั้นก็มาลื้อล้อรถของคุณสมพงศ์
ที่ทำการเปลี่ยนเบรกจากดุมล้อมาเป็นดิสเรียบร้อย วงสนทนาก็รอบคันรถนั่นแหละ บ้าง
ก็เปลี่ยนหน้ากากหลอดไฟ
บ้างก็ดูอะไหล่ให้กันและกัน
จวบจนอาทิตย์จะลาเราจึงกลับมาล้อมวงลงมือช่วยกันประกอบอาหารเย็น โดย ท่านโชคดีที่มีภาระกิจติดสอนหนังสือในวันรุ่งขึ้นแต่เช้า
หลังอาหารเย็นต้องขอตัวกลับไปเมื่อประมาณ 1 ทุ่ม
ค่ำคืนที่ผ่านมานั้นมีแต่เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของแฟมิเลียแค็มป์
บรรยากาศอบอุ่นและเป็นการเองสุด ๆ เช้าวันรุ่งขึ้น
เราชวนกันไปชมน้ำตกสามหลั่นซึ่งขณะนี้น้ำน้อยมาก
จากนั้นก็ไปชมอุโมงค์รถไฟห่างจากที่ทำการไปสัก 10 ก.ม. และกลับ
มาทานอาหารกลางวันก่อนจะช่วยกันเก็บสัมภาระเพื่อเดินทางกลับ
ก่อนกลับทุกท่านได้รับเสื้อชมรมและใส่ถ่ายภาพเป็นที่ระลึก
เป็นที่สนุกสนานแฝงไปด้วยความรู้สึกเสียดายกับเวลาที่ยังคิดว่ามันน้อยอยู่
อย่างไรเสียระยะทางเป็นแค่ความห่างทางกาย แต่ในเรื่องของจิตใจแล้ว
เรายังคงผูกพันกันฉันฑ์พี่น้อง ต่างคนต่างบ่ายหน้าแยกย้ายกันกลับสู่ภูมิลำเนาตน
และรอคอยวันเวลาที่จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
ขอขอบคุณทุกท่านที่สละเวลาอันมีค่ามาพบปะกับเพื่อน ๆ สมาชิกในครั้งนี้ครับ
รายงานกิจกรรมโดย
ม้าแก่