ลุงไก่ป่า สุภาพบุรุษแห่งเขาสมอปูน

ทริปวัดกายใจที่สมอปูน นี้มิได้เป็นทริปเดียวหากแต่ประมวลภาพมาจาก 3 ทริปติดต่อกัน ที่ได้มีโอกาสไปสัมผัสติดต่อกันถึง 3 ปี จะว่าไปแล้วคงจะต้องยกให้สมอปูน เป็นทริปเดินป่าศึกษาธรรมชาติอย่างแท้จริงของพวกเราก็ว่าได้ เพราะส่วนใหญ่จะไปกางเต้นท์นอน เดินไปเที่ยวน้ำตก แล้วกลับมานอนที่เดิมอะไรประมาณนั้น แต่ทริปสมอปูนนั้น ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 3 วันสองคืน ต้องไปกินไปนอนอยู่ในป่าอย่างแท้จริง สมอปูนเป็นเทลศึกษาธรรมชาติที่ผมและครอบครัว ชื่นชอบไม่รู้เบื่อ แม้จะเหน็ดเหนื่อยสักเพียงใดก็ตาม แต่สิ่งหนึ่งที่ผมและเพื่อนพ้องได้จากสมอปูน นั่นก็คือ ความรู้จากธรรมชาติรอบข้าง และ นั่นก็หมายถึง เรามีครูดีที่คอยบอกกล่าวเล่าประสบการณ์ต่าง ๆ ให้กับพวกเรา ไม่ได้เป็นเพียงการไปเดินเพื่อมองดูและให้บรรลุถึงจุดหมายปลายทาง สำหรับครูท่านแรกที่ผมจะขอกล่าวถึง คือ พี่ไก่ป่า หรือ ลุงไก่ป่า ของหลาน ๆ พวกเราไปเจอพี่ไก่ป่า ในปีแรกเลยที่บังอาจคิดจะไปเดินป่าไปกินนอนกันในป่า แต่ปรากฏว่า เราดันได้ไกด์เป็นน้องใหม่เพิ่งเคยเดินเทลสมอปูนเพียงครั้งเดียว  ผมเห็นคณะของพี่เขาตั้งแต่ต้นแล้ว คณะของพี่ไก่ป่า มีแค่ 3 คือพี่ไก่ป่า,พี่น้ำวุ้น,และน้องต้นลูกชาย  ปีนั้นเราเริ่มสังเกตเห็นคณะของพี่ไก่ป่า ตอนไปนอนที่ลานหินกระจก พวกเราในตอนนั้น หลายคนประพฤติไม่เหมาะสมและรู้การะเทศะในการใช้ทรัพยากรน้ำที่มีอยู่น้อยนิดบนสมอปูน (มีบางคนลงไปเล่นในแอ่งน้ำเล็กจนขุ่น ทำให้คนที่จะมาใช้ต้องรออีกนานกว่าจะใส) จนวันที่สองของการเดินเทลสมอปูนเราได้มีโอกาศไปพักในจุด แก่งลานหินดาด ทีเดียวกับพี่ไก่ป่า พักแรม เช้าวันรุ่งขึ้น เหล่านักเดินป่าประมาณ 3 - 4 คณะ ส่วนใหญ่จะไปลงหน่วยคลองเพกา จะมีก็แต่พวกเราเท่านั้นที่จะไปลงที่หน่วย น้ำตกเหวอีอ่ำ ซึ่งต้องเดินไปอีกไกลไม่ต่ำกว่า 10 กว่า ก.ม. ถ้าคลองเพกาก็น่าจะประมาณ 5-6 ก.ม.  ปรากฏว่าไกด์ของเราออกลูกลังเลกระวนกระวาย ก่อนจะเดินไปกระซิบกระซาบกับพี่ไก่ป่า ที่เตรียมตัวจะพาครอบครัวลงคลองเพกา สักพักเราก็ได้ยินเสียงพี่ไก่ป่าหันไปบอกกับลูกกับเมียว่า จะไปลงเหวอีอ่ำแทน ทำเอาไกด์ของเรายิ้มได้ ไกด์ของเราออกเดินนำอย่างมั่นใจขึ้น ร่วมสอง ช.ม.  ไกด้ของเราก็พาทะลุป่าออกมายังลานโล่ง ที่แนวธานน้ำโอบล้อม "เอ้อ พี่ครับผมหลงทาง" เจ้าไกด์หนุ่ม หันไปบอกพี่ไก่ป่า เสียงดังฟังชัดเหมือนจะบอกให้เรารู้ทั้งคณะ  เล่นเอาพวกเราถึงกับปล่อยก๊าก แยกย้ายกันเดินเข้าหาร่มไม้นั่นพักผ่อนกัน พวกคุณอย่าไปไหนเดี๋ยวผมมา พี่ไก่ป่าหันมาบอกพวกเราก่อนจะชวนไกด์ เดินย้อนทางกลับไป กลัวหรือวิตกหรือเปล่า อารมณ์นั้นมันทั้งเหนื่อยทั้งร้อน แต่ก็สนุก ไม่ได้คิดกลัว กลายเป็นเรื่องสนุกสนานประมาณนั้น ครึ่ง ช.ม. พี่ไก่ป่ากับไกด์ของเราก็ย้อนกลับมาพาพวกเราเดินทาง ผ่านน้ำตกบังเอิญ และกลับลงสู่เส้นทางน้ำตกเหวอีอ่ำจนได้ จากทริปนั้นทำให้เรารู้สึกประทับใจในตัวพี่ไก่ป่า สองทริปต่อมา เราจึงมักติดตามพี่เขาขึ้นสมอปูนตลอด ด้วยความเป็นคนที่มีอัธยาศรัย,สุขุม,สุภาพ,ถ่อมตน เป็นแบบอย่างที่ดีในเรื่องการอนุรักษ์ ให้ความรู้โดยไม่ปิดบัง ไม่รู้สึกเบื่อหน่ายต่อคำถามที่พวกเรามักถามซ้ำซากอยู่ทุกปี ซึ่งเราไม่อาจหาได้ในผู้นำทางหลาย ๆ คน ที่พาเราก้มหน้าก้มตาเดินเพื่อไปให้ถึงจุดหมาย สิ่งรอบข้างไม่เคยสนใจจะแนะนำหรือบอกกล่าว แต่สำหรับพี่ไก่ป่านั้นทุกสิ่งที่พี่รู้และเดินผ่าน แกจะหยุดสอนและบอก ทำให้สองปีหลังที่ได้ร่วมทางกับพี่ไก่ป่า ทำให้พวกเรารู้จักปฏิบัติตน รู้จักป้องกัน และได้เรียนรู้ แม้ยามค่ำคืน แกก็สามารถให้ความรู้กับเราเกี่ยวกับเทคนิคการหาทิศทางจากการดูดวงดาวให้พวกเราได้เรียนรู้เช่นกัน ทราบมาว่า ชิวิตส่วนใหญ่ของพี่ไก่ป่า ในยามปกตินั้น รับราชการทหารอยู่ในค่ายปราจีนบุรี อีกทั้งยังรับเป็นวิทยาการให้กับหน่วยงานและทำค่ายเยาวชน ด้วย ยามว่างวันพักผ่อน เสาร์-อาทิตย์ พี่ไก่ป่าจะขี่มอเตอร์ไซด์ขึ้นมาเที่ยวและค้างแรมแถวด่านเนินหอม หรือ น้ำตกเหวนรกเป็นประจำ ดังนั้นจึงไม่เก็นที่แปลกใจเลยที่จะเป็นที่รักใคร่และเคารพรักจาก เจ้าหน้าที่ อช.เขาใหญ่ทั้งสองหน่วยนี้ คอลัมส์คนกลางแจ้งนี้จึงขอยกเอาพี่ไก่ป่า ไว้ในฐานะครูผู้ประสิทธิประสาทวิชาเกี่ยวกับธรรมชาติคนแรก และเป็นที่ปรึกษาให้กับชมรมของเราครับ

ขอขอบคุณพี่ไก่ป่ากับพี่น้ำวุ้นที่มอบสิ่งดี ๆ ให้กับพวกผมเสมอมาครับ
จาก ทีม outdooreasy.com